Maniatoja pisze: 30 lis 2018, 14:46 Ktoś tu wspominał o babci :-))) to pewnie o mnie ;-))) Jestem Maria, mam 48 lat,jestem z Torunia. Z wyglądu dają mi niecałą 40stkę, a mentalnie też raczej zatrzymałam się w tamtej dziesiątce mojego życia. Jestem na pół intro, to się jakoś fachowo nazywa. Nie lubię tłumów, lubię ciszę i małe grono ludzi, którym ufam, choć nie mam problemów z nawiązywaniem znajomości, na żywo, nie tylko w necie. Może dlatego, że pracuję od lat z ludźmi na co dzień. I nie mam wyboru ;-) Tu znalazłam się z powodu wątpliwości odnośnie bycia z introwertykiem. Takim z krwi i kości.
Nie no... jaka babcia
Naukowcy stwierdzili, że obecni 75 latkowie, to jak 45 latkowie 30 lat temu, więc idąc tym tropem nastolatka jesteś :wink:
. Tak więc mam 38 lat, mieszkam, pracuje i studiuje w Kielcach. Szukam kogoś, kto tak jak ja kocha przyrodę, piękno tego świata zewnętrznego i wewnętrznego z daleka od konsumpcyjnego zakłamania i całego tego cyrku, kogoś kto nie śmieje się kiedy każdy się śmieje (bo tak wypada) i nie płacze kiedy wszyscy płaczą. Kogoś kto ma w nosie konwenanse i restauracje w 5-cio gwiazdkowych hotelach w których siedzi się jak na gwoździu(sztywno, żeby się w pupę nie pokłuć). Kogoś kto lubi poprostu być sobą (z całym swoim introwertyzmem). I wcale nie twierdzę, że to jest łatwe, bo jest trudne. Dlatego chciałbym spędzać czas z osobami, które to doskonale rozumieją i nie patrzą na mnie jak na jakiegoś odmieńca co się z choinki bożonarodzeniowej urwał, zadając pytania typu "Marcin a dlaczego ty jesteś sam?". Ja nie znam odpowiedzi na takie pytania, a nawet jeśli to... i tak niewiele osób to zrozumie.
