Polski Portal Introwertyków

Jestem jak najbardziej za. Mam spisane oświadczenie woli, rodzina jest poinformowana i uświadomiona co do mojej decyzji, jestem zarejestrowana jako potencjalny dawca szpiku i bardzo żałuję, że ze względu na pracę nie mogę oddawać krwi.
Generalnie jestem zdania, że jeśli coś z tego co po mnie zostanie się przyda to niech biorą. ;)
A co do zmarłych bliskich - jeśli nie wyrazili zgody to uszanowałabym ich wolę mimo, że kłóciłoby się to z moimi przekonaniami.

Niech sobie biorą, jeśli byłyby potrzebne i komuś pasowały. Niespecjalnie tylko bym była za tym,że by uczyli się na tych moich wnętrznościach studenci medycyny,jakoś mnie to zniesmacza. Dla ratowania komuś życia jak najbardziej.

Od kilku lat noszę oświadczenie woli w postaci karty Dawcy, mogą mnie pokroić na kawałki, może chociaż po śmierci na coś się przydam
Od 2014 jestem też w DKMS, ale mój potencjalny genetyczny bliźniak jest zdrowy, co mnie mimo wszystko cieszy.

Zgodziłbym się na oddanie organów po śmierci, ale tylko jeśli byłaby za to sowita zaplata, która by dostała osoba przeze mnie wyznaczona.

Myślę, że oddawanie organów po mojej śmierci aby ratować czyjeś życie. Lub przysłużyć się nauce ma jak najbardziej sens i tak zgadzam się. Co do podejmowania decyzji w sprawie oddania organów bliskich mi osób nie byłbym w stanie podjąć takiej decyzji.

Jestem przeciwnikiem oddawania organów i wolałbym pozostać wiecznie młodym przy zastosowaniu najnowszych technologii medycznych.

Co do organów, jeszcze nie zdecydowałam, ale jestem zarejestrowana w DKMS, niebawem oddam krew, bo nareszcie w tym roku mogę, stan zdrowia pozwala, a w lipcu oddałam hodowane od kilkunastu lat, nigdy nie farbowane włosy na peruki dla chorych na raka. Szybko mi odrastają, może zdążę oddać jeszcze co najmniej raz

Przeszczepów tak, badań nie, wystaw tym bardziej.

Nie.