Polski Portal Introwertyków

beh pisze: 13 sty 2020, 1:48 Np. jak stoję na pasach i widzę, że nadjeżdża samochód to czasem myślę co by się stało gdybym pod niego wszedł i czy by to nie był dobry pomysł, nie wiem czy można to podciągnąć pod myśli samobójcze xd. A samookaleczanie było, żyletka, czasem mam myśli żeby do tego wrócić, ale najczęściej te myśli przeganiam. Nie są to duże cięcia, takie średnie i mała bym powiedział. Dlaczego? Trudno mi powiedzieć, chyba jestem dość wrażliwy i dopowiadający sobie, pozwala mi to oderwać się od nadwyżki emocji. Nie mam nadzwyczajnej sytuacji w rodzinie, więc co było zapalnikiem to nie wiem, może to dlatego, że nie mam kogoś z kim mógłbym wyjść i pogadać (jestem dość zamknięty i wycofany), dlatego zacząłem robić coś co pozwoliło mi zaopiekować się sobą.

romanka pisze: 14 sty 2020, 19:21

beh pisze: 13 sty 2020, 1:48 Np. jak stoję na pasach i widzę, że nadjeżdża samochód to czasem myślę co by się stało gdybym pod niego wszedł i czy by to nie był dobry pomysł, nie wiem czy można to podciągnąć pod myśli samobójcze xd. A samookaleczanie było, żyletka, czasem mam myśli żeby do tego wrócić, ale najczęściej te myśli przeganiam. Nie są to duże cięcia, takie średnie i mała bym powiedział. Dlaczego? Trudno mi powiedzieć, chyba jestem dość wrażliwy i dopowiadający sobie, pozwala mi to oderwać się od nadwyżki emocji. Nie mam nadzwyczajnej sytuacji w rodzinie, więc co było zapalnikiem to nie wiem, może to dlatego, że nie mam kogoś z kim mógłbym wyjść i pogadać (jestem dość zamknięty i wycofany), dlatego zacząłem robić coś co pozwoliło mi zaopiekować się sobą.

Proponuje spróbować regularnej siłowni tak codziennie, obniża poziom kortyzolu (hormon agresji i walki), może pomoże.

Czerwonekredki pisze: 17 sty 2020, 8:47

romanka pisze: 14 sty 2020, 19:21

beh pisze: 13 sty 2020, 1:48 Np. jak stoję na pasach i widzę, że nadjeżdża samochód to czasem myślę co by się stało gdybym pod niego wszedł i czy by to nie był dobry pomysł, nie wiem czy można to podciągnąć pod myśli samobójcze xd. A samookaleczanie było, żyletka, czasem mam myśli żeby do tego wrócić, ale najczęściej te myśli przeganiam. Nie są to duże cięcia, takie średnie i mała bym powiedział. Dlaczego? Trudno mi powiedzieć, chyba jestem dość wrażliwy i dopowiadający sobie, pozwala mi to oderwać się od nadwyżki emocji. Nie mam nadzwyczajnej sytuacji w rodzinie, więc co było zapalnikiem to nie wiem, może to dlatego, że nie mam kogoś z kim mógłbym wyjść i pogadać (jestem dość zamknięty i wycofany), dlatego zacząłem robić coś co pozwoliło mi zaopiekować się sobą.

Proponuje spróbować regularnej siłowni tak codziennie, obniża poziom kortyzolu (hormon agresji i walki), może pomoże.

Nie zaszkodzi, ale ja proponowała bym psychologa. Znaczy wydaje mi się, że jest bardziej pomocny w takich sytuacjach.

beh pisze: 18 sty 2020, 23:30 Myśli o samochodzie są, ale wydaje mi się, że to tylko jakieś dokładnie nieokreślone myśli, a nie jakiś plan xd. A lekarz był, ale na razie nie psycholog. Zobaczy się co będzie dalej, może się wybiorę w nowym roku jak już będzie po obronie i znalezieniu pracy . Co do sportu powiem, że pomagało, ale wydaje mi się, że w takim samym stopniu jak inne zajęcia, które mnie w pełni zajmowały, odcinałem się od wszystkiego i zajmowałem się tym jednym. Jeździłem przez pewien czas codziennie na rowerze po godzinie do dwóch, było to odświeżające, parę razy złapałem się na tym, że po powrocie byłem zmęczony i myślałem tylko o tym, żeby pójść spać, by móc znów wyjść na nazajutrz lub wychodziłem dwa razy dziennie (czy to było uzależnienie? XD). *O co mi chodziło ze zwrotem 'zaopiekować się sobą', hmmm*. To się chyba wiąże z żaleniem się, ja się nie żale (żaliłem? xd) zachowywałem wszystko, czy tam większość, dla siebie, co tyczyło się problemów *w końcu i tak nikt nie słucha i ma własne problemy* może więc tworzyłem nowy problem, którym mogłem się zająć, z którym dawałem radę. Ale ten, no, cały czas do przodu.